Spojrzałam na fotografie wykonane pięć lat temu. Wielka zmiana. Nie wiadomo kiedy, jak, gdzie(...)? Czas tak szybko leci, że nawet nie zdajemy sobie sprawy jak przelatuje przez palce. Najgorsze, w tym wszystkim, jest chyba to, że jeżeli go nie wykorzystamy pretensje możemy mieć tylko do siebie... Pamiętajmy o tym.
Dbajmy o doskonalenie naszego życia, które niekiedy zagubione błąka się obok zapchanego terminarza. Postarajmy się uwierzyć w siebie, stawiać sobie małe cele do spełnienia, dzięki którym stworzymy coś wielkiego. Nie bądźmy obojętni na innych, oni też tworzą nasz świat. Czy to sąsiadka, której niekiedy wystarczy zwyczajny uśmiech i dwa słowa: "Dzień dobry". Czy osoba, która na ulicy, przez przypadek wpadła na Ciebie. Nie bądźmy egoistami, patrzącymi na czubek swojego nosa. Nasze życie nie tworzymy tylko my, ale i ludzie z naszego otoczenia. Tak samo ty wpływasz na życie obcej osoby.
Marie
Nie wstydźcie się dobra, jakie możecie zaoferować.
Często wystarczą, po prostu, szczere chęci!
Często wystarczą, po prostu, szczere chęci!
PS Dziękuję, za komentarze pod poprzednim postem. Nawet nie wiecie jak napełniacie mnie szczęściem tym drobnym gestem :)
Patrząc na stare zdjęcia również nie wierzę że wszystko się tak bardzo zmieniło, ale miło wracać do wspomnieć i zastanawiać się co jest lepsze a co grosze. Pewnie, wszystko zależy od nas, od tego co zrobimy i jaki krok w życiu wykonamy. Często winię za to kogoś innego, a przecież ja jestem odpowiedzialna za to co się dzieje w moim życiu :)
OdpowiedzUsuńNajważniejsze, że dostrzegłaś błąd i chcesz go zmienić. Trzymam kciuki, za Ciebie i za siebie :)
UsuńW sumie to w pewien sposób też jest jakoś powiązane, bo dane obrazy wywołują w nas określone uczucia. Ale bezapelacyjnie lepiej coś przeżywać niż skupiać się na uchwyceniu tego ;)
OdpowiedzUsuńWydaje mi się, że ta dusza zależy też od człowieka, dla każdego coś innego może mieć prawdziwą głębie. ;)
ja wyznaję zasadę, że trzeba myśleć o sobie, bo jesteśmy ważni. i powinniśmy być ważni dla samych siebie. ale nie możemy zapominać o innych. powinniśmy pomagać, bezinteresownie.
OdpowiedzUsuńczas pędzi, to prawda. i trzeba wykorzystywać go jak najmocniej. robić jak najwięcej, by później nie żałować.
Dokładnie tak. Wyznaję zasady umiaru. Błahy przykład - nie za szczupłym być, nie za grubym. Trzeba umieć znaleźć właśnie ten umiar i przede wszystkim czas na refleksje, czy rachunek własnego sumienia.
UsuńŚwiat pędzi do przodu, bo wszyscy dążą do sukcesu. Jeśli stoisz w miejscu tak naprawdę cofasz się, bo wszystko wokół Ciebie pnie się w górę.
OdpowiedzUsuńTo smutne, że tak bardzo pragniemy sukcesu, że zapominamy o życiu. Sukces nie zawsze jest szczęściem, a to cholerne dążenie do niego szczęście nam wręcz odbiera :c smutne, ale niestety taka prawda.
Bardzo fajnie piszesz. Miło czyta się Twoje przemyślenia :) dziękuję za komentarz na moim blogu c:
Jak wyżej. Trzeba znać umiar we wszystkim. Jednak zgadzam się też z tym, ze trzeba dążyć do szczęścia! To jak najbardziej dobre stwierdzenie :)
UsuńCieszę się przeogromnie, że komuś się podoba to co piszę C:
Ah, no i pytałaś jaką mam gitarę :) Otóż gitarę mam klasyczną, czerwoną, chociaż przymierzałam się do akustycznej. A czy ty może grasz na gitarze? :)
OdpowiedzUsuńKochana, mam czerwoną akustyczną! ;) Mój Georg dobrze się trzyma, może w jakimś poście go kiedyś umieszczę :D Owszem gram, podobno szybko się uczę, ale nie mnie oceniać.
UsuńMi też wszyscy mówili, że wszystko szybko łapię, ale niedawno trochę zaniedbałam naukę gry, więc... trochę wyszłam z wprawy :C
UsuńZdjęcia są chyba idealnym przykładem tego jak wszystko wokół nas się zmienia dlatego lubię czasem na nie popatrzeć i powspominać. Na zdjęciach czas stanął tak jakby w miejscu. Zatrzymał się.
OdpowiedzUsuńW dzisiejszym świecie wszystko pędzi jak szalone. A fotografie? Stoją w miejscu razem z naszymi wspomnieniami :)
Usuń